ช่วงนี้ยังคงออกทำงานเช่นเคย แต่ยังไงซะก็ต้องหาเวลามาแวะดูแลบล๊อคตัวเองบ้าง ไม่งั้นร้างชัวว์ (ปกติก็ใกล้ร้างเต็มทน...) ก็ขออนุญาตมาลงไว้เพื่อปลุกระดม เอ้ย! ปลุกใจ กันครับผม หลายท่านอาจจะเคยรับชม รับทราบกันมาบ้างแล้ว สำหรับผมมันติดตรึงอยู่ในใจเสมอครับ........
ซึ่งเป็นเพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ ๔๓ ทรงพระราชนิพนธ์ใน พ.ศ. ๒๕๑๔ ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค เล่าไว้ในหนังสือ "ภิรมย์รัตน์" ว่า เมื่อตามเสด็จฯไปอยู่ที่พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ พ.ศ. ๒๕๑๒ ได้รับพระราชเสาวนีย์จากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ให้เขียนบทกลอนแสดงความนิยมส่งเสริมคนดีให้มีกำลังใจทำงานเพื่ออุดมคติเพื่อประเทศชาติ
ความฝันอันสูงสุด
ขอสู่ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ
ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทะนง
จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง
จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา
ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา
ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา
ไม่เสียหายชีวาถ้าสิ้นไป
หมายผดุงยุติธรรม์อันสดใส
ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด
ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน
เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
คงยืนหยัดสู้ไปใฝ่ประจัญ
ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทย
กดตรง "ฟังเพลง" ละกันครับพี่น้องคร้บ.......>> เครติด เวป "welovethailand"
แด่เพื่อนทหาร และ จนท. ที่เกี่ยวข้องทุกหมู่เหล่าครับผม
^ ภาพสุดท้ายทิ้งทวนไว้มาเล่าอีกที เหตุเกิดในพื้นที่ อิทธิพลของคุณใหม่
พระคุ้มครองครับผม
( ^ . ^ )
Nonger
เมื่อไหร้จะสงบชักทีนะ อยากให้เล่นไม้แข็งกับพวกนั้นเร็วๆจัง ไม้อ่อนไม่ไหวแล้ว
เอ๊ะ แล้วเคยมีเบอร์กันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
entry หน้าจะบอกครับ
